European Vespisti Week to jeden z największych naszych zagranicznych wyjazdów. Ze względu na napięty harmonogram oraz plany pozostania tam przez tydzień cześć z osób poleciała samolotem, cześć dojechała samochodem. Tym razem nikt z nas nie zdecydował się na jednoślad. Moim zdaniem szkoda, ale cóż, czasami trzeba się dopasować.

Vespy zapakowaliśmy do 2ch busów (dzięki Łukaszowi, który jechał z synem Hugo, Blademu z Olą prowadzący 2gi), upchane jeden za drugim grzecznie dojechały na miejsce. Daro z Holandii targał swoją gdzie prawie zgubił biedaczkę, ale udało się jej nie pogonić na powrozie. Seniorzy, Wojtek i Marian, jak zawsze zwarci i gotowi gwarantując samochód serwisowy tym razem ze mną na pace.

Wynajęliśmy piękną i przestrzenną willę Marani, z widokiem na winnicę i gaj oliwny. W ogrodzie stalowy stół mieszczący tuzin osób, gdzie nie raz siadaliśmy ciesząc się atmosferą zachodzącego słońca i zapachem tamtejszej roślinności.



Sama impreza miała standardowe elementy rozrywkowe. Obfitowała w pokazy, handel akcesoryjny, fast foody, piwo niskoprocentowe oraz scenę, gdzie w okolicy wieczora kapela szarpała druty. Była też parada na 3k osób. W sumie zjawiskowo.

My jednak patrząc na to wszystko z dystansu z lekka przepłaciliśmy, ponieważ nasza codzienna rzeczywistość skupiała się na wycieczkach, dociskaniu manetki na wąskich i górskich uliczkach w pełnym słońcu oraz przy świetle gwiazd, zamiast siedzeniu na ogrodzonym parkingu. Podzieliliśmy się więc na kilka grup, aby łatwiej było sprostać większości oczekiwaniom i tak część pojechała do Wenecji, część nad Gardę. Mieliśmy czas na plażowanie i kąpanie się w Morzu. Oczywiście razem też spędzaliśmy chwilę na włoskich śniadaniach, obiadach czy kolacjach o ile nie ustaliliśmy ze tym razem to poleniuchujemy czy też nie weźmiemy się do pracy, aby przygotować coś u boku mistrza w naszej super kuchni.



Mieliśmy też nieoczekiwaną akcje serwisową i po tym jak Piotr załatwił nasadkę 19 od lokalnych rybaków z Chioggio, a Krzyś wypowiedział sobie jedynie znane zaklęcie i maszyna ruszyła. Jak już dojechała, to wiadomo było, że zdrapka szans została już wykorzystana, więc po powrocie Sławkowa szkapa oczekiwała na warsztatowe zdrowotne jacuzzi w oleju.

Nie tylko o sobie człowiek myśli. Mieliśmy cudowne chwile z Racibórz & Friends, VC Lublin, VC Wrocław i My friend VESPA, spotkaliśmy również na miejscu Łukasza Hrabia. Zrobiliśmy też nie jedno party. Proseco lało się strumieniami.



Co ważne dla obserwatorów: wysłaliśmy prezesa na spotkanie wew. wszystkich prezesów i okazało się po ostatnich akcjach producenta co podejrzewaliśmy. Sam producent nie tylko że nie autoryzuje takich wydarzeń, ale jest im mocno przeciwny. Podgrzewanie wspomnień jak i uciecha z restauracji starych paści, nie spina im się budżetowo a jedynie nadanie rangi Vespa nowym modelom ma szansę na uwagę dz. marketingu. Zloty czy kluby takimi nie są. Zatem jakakolwiek inicjatywa jest realizowana i finansowana oddolnie. Zatem rezerwujemy miejsca na przyszły rok.

Jeśli ktoś jest ciekawy jak było to niebawem zdjęcia na naszym FB profilu. W jednym poście nie sposób opisać w pełni atmosfery i wydarzenia, a ma on jedynie upamiętnić nasze w niej uczestnictwo.

Gratuluję i zazdroszczę


Wysłane z iPhone za pomocą Tapatalk