Żegnamy naszych seniorów bo droga faktycznie wygląda na dość wymagającą, ale przedtem jakieś pamiątkowe, co by w pamięci zostało i zimowa porą cieszyło oko.

Jak to w górach, stromo albo co najmniej pochyło. Szkiełko w trawsko i focia musi być.

Łamiemy wszelkie bariery – idziemy na Stare Wierchy.

Pić, jeść, oscypków całą garść zakupić.

Że też ja nie pomyślał, że ja żem pełną gębą miastowy i jak na cepra przystało to powinienem żyć zwieść kolejką na linie w ten i nazad. Tak tom kontuzji kolana na powrót dostał że jak żem dotarł do skutra to błogosławieństwem było że dalej pracować nogami nie muszę.

Naprawdę tęskniłem aby powrotną trasą jak najdłużej jechać i nóżką więcej nie wywijać, ale warto było.

No i teraz będzie mi brakowało tego dobrego. Nowe części do GTSa nabyłem i jak się go rozkręci to już takie czasy nastaną, że w tyłek będzie zbyt zimno i sam motokoc może nie wystarczyć.
Redyk to czas najwyższy kiedy nasze owiecki na czas chłodu z hal sprowadzić trzeba. Hej.

p.s. Zdjęcia pokazane w materiale to wybrana grupa. Resztą mogą się cieszyć uczestnicy spotkania.

Oskar to ja jeszcze na zakończenie liska poproszę

OK. No to podczas biesiadowania mieliśmy gościa z lasu. Przedstawiciela Fauny, w jego "powiedzmy" naturalnym środowisku. Niestety nie umiał przyśpiewek, więc nagrody nie wygrał, ale za to ganiał za kiełbasą aż mu się ogon trząsł.

Lisek ten charakteryzował się pięknym ubarwieniem, miękkim futrem ale dość wątpliwą osobowością. Można by powiedzieć taki lisek z pogranicza. Wiedział szelma że był poszukiwany i że na jego imię wystawiony był list gończy "Nie dokarmiać lokalnych zwierząt, a w szczególności oswojonego lisa", czego do następnego poranka nie byliśmy świadomi, a mimo wszystko prawie jadł Piotrowi z ręki.

Gdyby nie jego znajomość zwierząt oraz twardy temperament to mielibyśmy prosiolisa.

Skurczybyk wpierdzielił chyba zdrowie 4 kiełbasy. Może z rodziną małych lisków również tego wieczora planowali wypad na grilla. EOT.